Nowy numer 48/2020 Archiwum

Świadkowie zbrodni i zadośćuczynienia

Niepozorne obiekty niosą pamięć tragicznych wydarzeń, które miały miejsce nawet 600 lat temu.

Niemcy używają terminologii „krzyże kamienne”, my – „pokutne”, ale tak naprawdę są to „krzyże pojednania”. W średniowiecznym prawie saskim obowiązywała zasada, że w przypadku zabójstw przypadkowych, niezamierzonych, można było odstąpić od kary śmierci w zamian za to, że zabójca odpowiednio porozumiał się ze stroną pokrzywdzoną, najczęściej oczywiście wdową – mówi Mirosław Szkiłądź, kustosz Muzeum Regionalnego w Jaworze. – Zawierano umowę (tzw. kompozytową), w której ramach morderca zobowiązywał się do zadośćuczynienia. Miała to być odpowiednia kwota czy płatność w naturze (np. zboże), fundacja na rzecz miejscowego kościoła, pielgrzymka do Akwizgranu lub Rzymu i... krzyż pojednania, stawiany na miejscu zbrodni – dodaje kustosz.

Dostępne jest 16% treści. Chcesz więcej? Odśwież stronę i czytaj nawet 10 tekstów za darmo.
Szczegóły znajdziesz TUTAJ.
Kup wydanie papierowe lub najnowsze e-wydanie.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama