W południe w sobotę 11 maja br. w legnickiej katedrze pw. św. Ap. Piotra i Pawła rozpoczęła się Eucharystia, podczas której kleryk Mateusz Posmyk otrzymał święcenia diakonatu. Uroczystości przewodniczył biskup legnicki Andrzej Siemieniewski, a obecny był także biskup senior Stefan Cichy. 

Święcenia diakonatu kończą pewien etap w życiu kandydatów do kapłaństwa. Poprzez otrzymanie tych święceń stają się osobami duchownymi i tylko krok dzieli ich od święceń prezbiteratu. Podczas liturgii biskup modli się nad kandydatami, nakłada na nich swoje dłonie, a później wręcza Pismo Święte oraz po ojcowsku przytula. Od tej chwili podczas czynności liturgicznych diakoni będą przepasani stułą przewieszoną na lewym ramieniu i spiętą na prawym boku, a także dalmatykę, czyli strój podobny do ornatu.

Od roku posługę diakonatu pełni w diecezji legnickiej dk. Dawid Dziedziejko. W dniu święceń młodszego kolegi powiedział "Gościowi Legnickiemu", że święcenia bardzo mocno zmieniają życie kleryka.

- Rozpoczyna się przepiękna posługa głoszenia słowa Bożego, Ewangelii, Dobrej Nowiny wszystkim ludziom. Odkrywam jej piękno, chociażby w możliwości udzielania sakramentów. Ale największą radość czerpałem z głoszenia samej Ewangelii. Podczas kolędy, wizyty duszpasterskiej, rozmawiałem z wieloma ludźmi i odkryłem, że oni oczekują, aby im tę Ewangelię przepowiedzieć. Nie czekają na słowa opowiadające o Ewangelii, jakiekolwiek słowa, ale oczekują takiego przepowiadana, które wynika z wiary i przeżywania jej. Tego życzę też Mateuszowi - mówi dk. Dawid Dziedziejko.

W homilii biskup Andrzej Siemieniewski mówił, że Kościół ciągle się odradza, a przeszłość to nie muzeum, ale życiodajna mądrość.

- Woda słowa Bożego dociera do nas przez nurt historii Kościoła. To samo dotyczy apostolskich artykułów wiary. To samo dotyczy tej celebracji, którą dzisiaj przeżywamy. Wybór diakonów do służby tkwi w pierwszych księgach Nowego Testamentu. Czytamy o tym w Dziejach Apostolskich. Choć to wydarzenie sprzed prawie 2 tys. lat, to przecież Kościół zawsze się odmładza, gdy sięga po słowa Jezusa, opisy życia apostołów a wreszcie też - po sakramentalne znaki np. święceń - mówił hierarcha.