W wydarzeniu wzięło udział ok. czterdzieści osób: rycerze wraz z żonami i swoimi kapelanami. Przybyli oni do Cieplic, aby wspólnie modlić się i budować wspólnotę. Dzień zaczął się uroczystą Eucharystią. Po niej rycerze wzięli udział w nabożeństwie pierwszosobotnim. Po porannej kawie przyszedł czas na konferencje i dzielenie się swoimi doświadczeniami w poszczególnych chorągwiach. Pierwszą konferencję wygłosił o. Piotr Różański - rektor tutejszej wspólnoty zakonnej i kapelan cieplickiej chorągwi. Powołując się na adhortację apostolską "Reconciliatio et Paenitentia" św. Jana Pawła II, mówił o strukturze grzechu, utracie poczucia grzechu we współczesnym świecie, a także o zaproponowanym przez św. Jana Pawła II antidotum - powrocie do katechezy biblijnej o przymierzu, ufnym słuchaniu Magisterium Kościoła, a także o powrocie do sakramentu pokuty. Drugim prelegentem był o. Witali Siarko - pijar z Cieplic. Mówił o duchowym powiązaniu św. Jana Pawła II ze św. Faustyną. Przedstawił historię odkrywania przez Karola Wojtyłę tajemnicy miłosierdzia, począwszy od etapu jego pracy w Solvaju, aż do ogłoszenia Święta Miłosierdzia już jako papież.

Wszyscy kapelani, rycerze, kadeci, kandydaci i ich rodziny o godzinie 15.00 zgromadzili się na adoracji i wspólnej Koronce do Miłosierdzia Bożego, którą zakończyli dzień skupienia.

Zakon Rycerzy Świętego Jana Pawła II Wielkiego (łac- Ordo Militiae Sancte Ioannis Pauli II Magni) powstał styczniu 2011 roku jako swoiste wotum wdzięczności za wyniesienie do chwały błogosławionych wielkiego papieża Jana Pawła II. Jego celem jest formowanie mężczyzn na wzór i w duchu nauczana patrona zakonu św. Jana Pawła II Wielkiego. To męskie stowarzyszenie katolickie dla świeckich, którzy chcą zgłębiać, rozwijać i kontynuować dzieło świętego papieża Polaka.

Podstawowe zadania członków to dążenie do świętości własnej i wszystkich wokół siebie, obrona wartości chrześcijańskich, promowanie duchowości świeckich mężczyzn i wsparcie dla duchowieństwa oraz pielęgnowanie patriotyzmu i miłości do ojczyzny. Każdy mężczyzna będący członkiem zakonu ma za zadanie swoim codziennym życiem dawać przykład życia chrześcijańskiego przede wszystkim dla swoich bliskich, ale również dla wszystkich spotkanych na co dzień. Wsparciem dla każdego brata jest właśnie wspólnota mężczyzn, którzy w taki sam sposób myślą i chcą według zasad wiary chrześcijańskiej żyć i iść za przykładem patrona oraz dawać świadectwo wiary.