Nowy numer 39/2022 Archiwum

Kapłan i przesiedleniec

W Kunicach została odsłonięta tablica upamiętniająca byłego proboszcza tego miejsca.

Wydarzenie odbyło się w niedzielę 7 sierpnia. Wpisywało się w program pod nazwą „Utrwalanie tożsamości kresowej”. Jest to program autorski powiatu legnickiego, który od lat stara się w różny sposób podtrzymywać pamięć o pochodzeniu przodków obecnych mieszkańców. Postać kanonika Stanisława Sadowskiego może być doskonałym przykładem burzliwych historii życia i przesiedleń ludności przybyłej na Dolny Śląsk po 1945 roku. Dlatego w kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kunicach postarano się o pamiątkową tablicę oraz jej poświęcenie.

W uroczystości wzięli udział ks. Andrzej Białek, proboszcz miejsca, oraz ks. Andrzej Tracz, dziekan dekanatu Legnica Wschód. Obecni byli także przedstawiciele władz powiatu legnickiego: starosta Adam Babuśka, wicestarosta Janina Mazur oraz sekretarz powiatu Grzegorz Rogos. Udział wzięli również: przedstawiciele władz samorządowych Kunic i Prochowic, radni, dyrektorzy, członkowie stowarzyszeń, kresowianie i ich rodziny. Obecne były także osoby, które miały bezpośredni kontakt z ks. Sadowskim: Stanisława Kubiak z Dunina i Mieczysław Pawlus, ministrant z Kunic.

Jak podaje Dariusz Zielonka, autor strony internetowej poświęconej miejscowości Dawidów koło Lwowa, ks. kanonik Stanisław Sadowski urodził się w Brodach w 1886 roku. Tam uczęszczał do szkoły powszechnej i ukończył gimnazjum. Następnie wstąpił do seminarium lwowskiego. Po studiach teologicznych na uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie otrzymał święcenia kapłańskie 4 lipca 1909 roku. W pierwszych latach kapłaństwa pracował jako wikariusz w Winnikach (od 4 sierpnia 1909 r.), Zimnej Wodzie (od 1 sierpnia 1910 r.) i w parafii św. Elżbiety we Lwowie (od 18 października 1911 r.). We Lwowie był również katechetą w męskiej szkole im. Kościuszki (adnotacje w schematyzmach z 1913 r. i 1914 r.).

W czasie I wojny światowej był kapelanem w Armii Monarchii Austro-Węgierskiej (adnotacje w schematyzmach z 1916 r. i 1918 r.). W listopadzie 1918 roku pojawił się w Dawidowie i tam wraz z miejscowymi brał udział w walkach z Ukraińcami. Następnie był wikariuszem przy katedrze we Lwowie (1919–1926). Pełnił tam funkcję sekretarza w kancelarii katedralnej (adnotacje w schematyzmach z 1922 r., 1923 r., 1924 r., 1925 r.). Od 1923 roku był katechetą w lwowskiej Akademii Handlowej. W schematyzmie z 1925 roku wspomniany jest jako vicarius curatus katedry lwowskiej. W roku 1926 roku wrócił ponownie do Dawidowa z dekretem objęcia stanowiska proboszcza. W Dawidowie pracował przez 20 lat, do 1946 roku. W 1933 roku abp Bolesław Twardowski nadał mu godność kanonika. Na skutek decyzji politycznych po II wojnie światowej ks. Sadowski opuścił Dawidów, podobnie jak pozostali polscy mieszkańcy miejscowości, i przybył do archidiecezji wrocławskiej.

« 1 2 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Reklama

Zapisane na później

Pobieranie listy