Obaj przygotowywali się do tego wydarzenie przez lata formacji seminaryjnej, studiując teologię i praktykując życie duchowe we wspólnocie. Obaj są synami tej samej parafii - Podwyższenia Krzyża Świętego w Legnicy.

Ostatnim etapem ich przygotowań były rekolekcje, w których obaj uczestniczyli w tygodniu poprzedzającym święcenia.

Zanim rozpoczęto uroczystości, ks. dr Piotr Kot, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Legnicy, przedstawił biskupowi kandydatów do święceń, jako godnych sprawowania tej posługi.

- Ksiądz rektor zapewnił, że są godni i dobrze przygotowani do tej posługi, która jest nie tylko zewnętrznym działaniem, lecz oddaniem życia - zaznaczył na na samym początku swojej homilii bp Zbigniew Kiernikowski. Podkreślił, że kapłaństwo jest także wprowadzaniem człowieka do historii zbawienia jaką prowadzi Bóg, a o której my czasami za mało wiemy, lub nie chcemy wiedzieć.

- Wy macie się stać sługami, którzy będą to czynić po to, aby człowiek dzisiejszy doświadczył zbawienia. Życia z łaski i w łasce Boga. Aby to mogło się spełniać trzeba, byście bezwarunkowo i bezinteresowanie oddali się tej posłudze - mówił do diakonów bp Kiernikowski.

Po homilii kandydaci wypowiedzieli przyrzeczenie wierności biskupowi i złożyli dłonie w jego ręce. Później wszyscy modlili się litanią do Wszystkich Świętych. Następnie biskup nałożył na każdego kandydata ręce i odmówił modlitwę konsekracyjną. Po nim ręce na nowo wyświęconych kapłanów nakładali obecni prezbiterzy.

Ks. Roman Raczak, proboszcz nowo wyświęconych kapłanów, włożył na nich stułę i ornat, a biskup namaścił ich dłonie krzyżmem, podając im później patenę i kielich. Obrzęd zakończył pocałunek pokoju, złożony przez biskupa na głowach neoprezbiterów.

Po uroczystościach obaj neoprezbiterzy uczestniczyli już jako koncelebransi we Mszy św., której przewodniczył biskup legnicki. W ten sposób od dziś nasza diecezja bogatsza jest o dwóch głosicieli Słowa Bożego, gotowych podjąć pracę duszpasterską dla dobra Kościoła powszechnego i Kościoła legnickiego.

Sakrament święceń bierze swój początek z Ostatniej Wieczerzy, jaką spożył Jezus Chrystus ze Swoimi Apostołami w Wieczerniku w Wielki Czwartek. W czasie tej uczty, która jest pierwowzorem Mszy świętej, Chrystus pozostawił uczniom rodzaj testamentu, jakim były słowa: "To czyńcie na moją pamiątkę".