Od 20 lat pomiędzy Zgorzelcem i Goerlitz, nad Nysą Łużycką, mostem im. Jana Pawła II, maszerują w procesji Bożego Ciała tysiące Polaków i Niemców. Ta piękna tradycja i wzór pojednania obu narodów pielęgnowana jest co 4 lata. Raz procesja wyrusza z miasta niemieckiego, raz z polskiego.

Przypomniał o tym bp Stefan Cichy, administrator apostolski diecezji legnickiej, rozpoczynając Mszę św. w przepięknym parku przy Miejskim Domu Kultury. Msza odprawiana była po łacinie, a homilia bp. Wolfganga Ipolta głoszona w obu językach. Ordynariusz diecezji Goerlitz wiele miejsca poświęcił w niej Eucharystii.

- Założyciel wspólnoty ekumenicznej mnichów Taizé brat Roger, gdy kładł podwaliny pod nową wspólnotę, zachodził często do marnego, romańskiego kościoła w tej miejscowości, aby się pomodlić. Mimo że był protestantem, napisał później w swoim pamiętniku o tym kościele: "To miejsce jest zamieszkałe" - mówił bp Ipolt, podkreślając, że ten przykład wskazuje na obecność Chrystusa w Eucharystii, a uroczystość w Zgorzelcu jest tego wyrazem.

- Co jednak rozumiemy przez słowa, kiedy mówimy, że Chrystus jest rzeczywiście obecny w Eucharystii? Najpierw myślimy o obecności materialnej, jak tu, kiedy jesteśmy razem i na siebie nawzajem patrzymy. Ale to by było zbyt krótkowzroczne. To by było za mało. Jednak cielesna obecność Chrystusa nie jest już taka, jak wtedy, kiedy był obecny na ziemi. Ale jak my Go widzimy? Widzimy Go pod postacią chleba w czasie każdej Mszy św., a później podczas procesji w monstrancji - mówił podczas Mszy św. ordynariusz diecezji goerlitzkiej.

Słów tych słuchało kilka tysięcy wiernych. Słuchali prezbiterzy z Polski i Niemiec, słuchali abp Piero Marini, przewodniczący Papieskiego Komitetu ds. Międzynarodowych Kongresów Eucharystycznych, były Mistrz Papieskich Ceremonii Liturgicznych, oraz były ceremoniarz papieski abp Konrad Krajewski.

Tegoroczna procesja Bożego Ciała ze Zgorzelca do Goerlitz zatrzymywała się 5 razy - dwa razy przy ołtarzach po polskiej stronie, dwa razy po niemieckiej i raz na moście im. Jana Pawła II, aby podkreślić wartość polsko-niemieckiej współpracy obu Kościołów.