• facebook
  • rss
  • Modliłem się porządnie do św. Wojciecha

    dodane 23.03.2017 00:00

    Przypominamy rozmowę przeprowadzoną ze śp. bp. Tadeuszem Rybakiem, pierwszym ordynariuszem diecezji legnickiej, w roku 2011, z okazji 19. rocznicy jej ustanowienia.

    Roman Tomczak: Kiedy Wasza Ekscelencja dowiedział się po raz pierwszy, że Legnica będzie stolicą nowej diecezji?

    Bp Tadeusz Rybak: O powstaniu diecezji legnickiej mówiło się już dosyć długo przed oficjalnym ogłoszeniem. Wiedzieliśmy też, że przygotowany jest podział administracyjny w Polsce, gdy chodzi o granice diecezji. (...) Oficjalne zakończenie procesu przygotowań i ogłoszenie decyzji Ojca Świętego odbyło się dla biskupów w Gnieźnie 24 marca 1992 roku. Bulla Ojca Świętego „Totus Tuus Poloniae Populus”, która była poświęcona zmianom granic diecezji, została ogłoszona dzień później, 25 marca, w uroczystość Zwiastowania Pańskiego. I wtedy dowiedziałem się, już z ust nuncjusza apostolskiego, że diecezja legnicka powstaje, że zostanie wyłoniona z archidiecezji wrocławskiej. I o tym, że Ojciec Święty mnie zechciał powołać na pierwszego biskupa tej diecezji.

    Jak Ksiądz Biskup zareagował?

    No, było zaniepokojenie, czy podołam temu wielkiemu zadaniu. Przyznam się, że wtedy się modliłem porządnie do św. Wojciecha, u którego grobu byliśmy. Także wielką otuchą dla mnie było, że to był dzień Zwiastowania Pańskiego, zawierający w sobie ładunek optymizmu. Dlatego ze spokojem zaczęliśmy realizować te zadania, które przed nami stały.

    Które były pierwsze? Od czego się zaczyna życie diecezji?

    (...) Przede wszystkim trzeba ogłosić to wiernym, że powstała nowa diecezja i jaki teren obejmuje. Oficjalnie odbyło się to w katedrze legnickiej 25 marca po południu. Dokonali tego w moim imieniu ks. infułat Władysław Bochnak i ks. prałat Władysław Jóźków z parafii św. Trójcy w Legnicy. (...) Chcę podkreślić, że miałem wielkie wsparcie ze strony księży i laikatu. (...) Szczęśliwie złożyło się tak, Boża Opatrzność zadziałała, że w roku, w którym powstała diecezja, zostało ogłoszone, iż wojska radzieckie wycofują się z Legnicy i w ogóle z Polski. I dlatego zaczęliśmy się starać o potrzebne nam budynki w Legnicy w zamian za zabrane po wojnie Kościołowi mienie (...). W tym samym czasie powołaliśmy Caritas, która była potrzebna, żeby ludziom przychodzić z pomocą (...) w takim stopniu, jak to było dla nas możliwe. Zrozumiałem także, że bardzo ważną dla diecezji instytucją było Wyższe Seminarium Duchowne (...).

    Co – zadaniem Księdza Biskupa – było największym sukcesem diecezji w okresie, kiedy przewodził jej Wasza Ekscelencja?

    Głównie cieszymy się tym, że można było zrealizować nasze pragnienia, aby Ojciec Święty nawiedził diecezję legnicką. Jan Paweł II przyjął nasze zaproszenie i 2 czerwca 1997 r. przyjechał do nas. Ta wizyta miała ogromne znaczenie. Zdawaliśmy sobie wszyscy sprawę – i kapłani, i świeccy – z jej historycznej wagi (...).• Wywiad został udzielony „Gościowi Legnickiemu” 22 marca 2011 r., a ukazał się w numerze 12/2011 (na 27 marca 2011 r.) pod tytułem „Po Rosjanach i kopalniach”.

    «« | « | 1 | » | »»
    oceń artykuł

    Zobacz także

    , aby komentować lub podaj nazwę wyświetlaną
    Gość

      Reklama

      Zapisane na później

      Pobieranie listy

      Reklama

      przewiń w dół